Grasduinen

Fotograaf Marijn Heuts laat weten dat volgens hem er niet getruct is met de ijsvogel: “Lijkt me geen trucage. ‘T is de bekende tak, gemaakt van uit een nog bekendere hut. Werken met een tuinslang is daar echt onmogelijk. Mooie foto dus!” 

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.

Misschien vind je deze foto terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.Er staan 65 foto’s uit deze top 100 in de agenda. Dus veel kans!

Een opmerkelijke plaat van een ijsvogel. Vele miljoenen foto’s zijn er van deze kleurige vogel gemaakt maar zelden met zo’n plens regen op zijn kop. Boze tongen spreken van trucage met tuinslangen of zoiets. Ik hou het op een fraaie plaat die zeker in de top 100 thuishoort.

Aangezien het meer dan zwoel is buiten, kunnen wandelaars die weigeren op slippers of sandalen te lopen, enigszins last hebben van warme voetjes. Loop jij nog altijd met schoenen klasse C over de Hollandse paden, dan kun je overwegen op een lichter modelletje over te stappen. Bijvoorbeeld de hagelnieuwe Big Al Light (wie verzint zo’n naam) van Vaude. Een zomers schoentje van 100 euro die licht is en goed schijnt te ademen. Dat heb ik niet getest, maar Vaude kennende klopt dat wel. Vaude is sowieso een merk om in de gaten te houden, want ze zijn samen met Patagonia en Keen en van de meest duurzame (ze zijn bluesign-partner) outdoormerken. Iets wat niet licht telt (het telt dus zwaar).

Komende tijd meer outdoornieuws want de grootste outdoorbeurs van Europa begint binnenkort in Duitsland.

Om de snelheid van een dier in beeld te brengen kun je de camera ‘meetrekken’ met een rennende leeuw of vliegende ekster. Ik beheers die kunst niet, want ik heb het nog nooit gedaan. Tot ik in de tuin een slak voorbij zag kruipen. Ik dacht: een mooi oefenobject, die gaat niet zo snel.

Toch is het best lastig om slakkensnelheid in beeld te brengen, helmaal met een macro-objectief. Er was nog een complicerende factor. Ik lag op de grond en het begon steeds harder te regenen. Daardoor moest ik stoppen, maar dit is het voorlopige resultaat: jazeker, dat kan en moet beter hoewel ik het best een aardige foto vind geworden. Maar ik ga het zeker overdoen en als het lukt heb ik een foto die ik nog nooit elders heb gezien. Of kennen jullie Natuurgekkers wel een foto van een slak op topsnelheid?

Steeds vaker verschijnen zie je verontrustende berichten over uilen en valken die op Marktplaats en vergelijkbare sites worden aangeboden als ‘huisdier’, over roofvogels die op boerenmarkten en manifestaties in te kleine kooien als decoratie worden gebruikt of die als publiekstrekker worden ingezet bij manifestaties. Een kwalijke zaak!
Er is onlangs een werkgroep opgericht die daar wat aan wil doen. Volgens de werkgroep is het binnen de huidige wetgeving te makkelijk gemaakt om roofvogels in gevangenschap te houden en op te kweken.
Daarom is besloten tot het opstellen van een petitie, waarin een wijziging van de Flora- en Faunawet wordt bepleit.  Die wetswijziging zou moeten leiden tot een verbod op het houden en fokken van (inheemse) beschermde roofvogels. Alleen dierentuinen en vogelopvangcentra zouden een ontheffing op dat verbod kunnen krijgen. Voor het gebruik van roofvogels voor educatieve doeleinden (roofvogelshows) en/of overlastbestrijding (vogelzwermen in de buurt van vliegvelden of in dichtbevolkte wooncentra) zouden in uitzonderingsgevallen en onder strenge controle vergunningen kunnen worden verstrekt, op voorwaarde dat de vogels alleen worden betrokken via organisaties met een ontheffing.
Met dank aan Han Bouwmeester die zich ook erg druk maakt over mishandeling van roofvogels.

Hier kun je de petitie ondertekenen!
Foto: Vincent Munier

Door de toename van droppings, nachtelijke speurtochten en andere spannende nachtelijke natuuractiviteiten neemt de overlast voor slapend wild op de Veluwe toe. Reeën worden opgeschrikt door gillende kinderen met zaklantaarns en slaan op de vlucht. Het aantal overreden reeën is hierdoor flink gestegen. Mijn idee: stop die kinderen in een disco of in bed maar laat ze ’s nachts niet in de natuur rondzwalken!

Hier is meer info te vinden.foto: Marek Szczepanek

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.

Misschien vind je deze foto terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.Er staan 65 foto’s uit deze top 100 in de agenda. Dus veel kans!

Het Hallerbos bij Brussel. Talloze fotografen gingen daar al uit hun dak. Met het zeer fraaie lijnenspel heeft deze fotograaf er voldoende eigen visie ‘overheen gelegd’. Een plaatsje in de top 100 zeker waard.

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010. Misschien vind je deze terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.

Geniaal beeld in al zijn simpelheid. De pose van de vogel is wonderschoon. De compositie , de kleuren, alles zit mee. Er is maar één klein storend element en dat is de net verkeerd aangesneden rietbloem bovenaan het beeld. Er had iets meer gesneden moeten worden.

Journalisten zijn niet meer dan doorgeefluiken, daarom houd ik dit niet langer voor me: ik heb een site gevonden die voor fietsers en wandelaars beter werkt dan Google Maps. Jazeker, dat kan. De site is van kaartenmaker Falk (www.falk.nl) en werkt snel. De kaarten zijn ook beter. Ook staan de fietsknooppunten erin vermeld. Goochel daarom niet langer met Google, maar ga lekker Falken als je een route wilt plannen.

De prestigieuze Sony fotowedstrijd is weer begonnen. Geen 100 % natuurfotowedstrijd, maar er is een categorie Natuur en Wildlife, dus probeer het!

25000 Dollar is een leuke prijs om te winnen….

Alle info vind je hier.

Vorige week was ik in de Wieden met fotografen Leon Baas en Han Bouwmeester. Een dagje zwarte sterns kijken. En dat lukte. Met soepele hand voer Han de fluisterboot door de schitterende watergangen van dit nationale park. En uit ervaring wist hij precies de broedplekken van de zwarte sterns te vinden.Wat een schitterende vogel. Erg beweeglijk ook dus niet heel makkelijk vast te leggen. Bijgaand de visie van Leon:

En eentje van Han:

Mocht je nu zelf ook plannen hebben om te gaan kijken in de Wieden. Ga dan niet zelf pielen, boek gewoon een sessie met Han Bouwmeester!

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010. Misschien vind je deze terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.

Een gedurfde plaat met zo’n groot leeg wit vlak bovenin de foto. De vallende sneeuw geeft een soort van magie aan de foto. Prachtige kleurstelling.

Onze voormalige stagiair en natuurfotograaf Mart Smit mailt mij dit:

Ik loop nu stage op Tenerife bij de AWF (Atlantic whale foundation). We doen onderzoek naar de walvissen en dolfijnen rond de kust van de Canarische eilanden. Voornamelijk grienden en tuimelaars. Daarnaast proberen we ons steentje bij te dragen om de walvissen te redden tegen de illegale walvisvangst met internetpagina’s en door met toeristen hier te praten. Nu blijkt dat er op 21 juni een meeting is met de IWC (Inernational whaling commision) om te discussiëren de commerciele walvisjacht gelimiteerd toe te laten. Omdat het al redelijk snel is proberen we er alles aan te doen om zoveel mensen een petitie laten te tekenen om te laten weten dat er veel mensen tegen zijn. Is dit misschien iets voor de natuurgek weblog?

Lijkt me wel Mart. Check daarom de site en adopteer ook nog snel even een walvis.

Wederom een plaat uit de 100 beste foto’s die werden ingestuurd voor de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.

OK, sinds Vincent Munier de wereld verraste met foto’s van uilen in de sneeuw hebben we dit veel vaker gezien. Maar dat maakt deze foto niet minder fraai. En tja, je kunt je afvragen of deze uil gelokt is, met levende muizen. Of dat acceptabel is, daarover lopen de meningen uiteen. Het is (althans dit jaar) niet verboden bij de Grasduinen Natuurfotowedstrijd. Wat vind jij, moeten we  volgend jaar foto’s die met levend lokvoer zijn gemaakt wel uitsluiten?

Terwijl tropische boomkikkers massaal het loodje leggen en ijsberen verdrinken bij gebrek aan ijsschotsen, blijft de mens zich in ongeëvenaarde mate voortplanten. Met een bevolkingsaantal van 6,8 biljoen zijn wij verreweg de meest talrijke soort die de aarde ooit gekend heeft – en dat heeft zijn consequenties. Meer mensen betekent dat meer natuur moet worden opgeofferd om huizen neer te zetten en voedsel te verbouwen; inmiddels gebruiken we zo’n 50 procent van al het zoet water en aardoppervlak voor onze eigen behoeften. En daardoor krijgen andere soorten het moeilijk. De gevlekte bosuil bijvoorbeeld, die in de jaren negentig in de Verenigde Staten op de lijst van bedreigde soorten kwam te staan doordat zijn leefgebied werd gekapt voor hout- en papierproductie. En ook talloze soorten zoogdieren, reptielen, amfibieën en vissen staan op het punt om uit te sterven.
Hoog tijd dus om de bedreigde dieren te redden, maar hoe?
Gelukkig kunnen we een steentje bijdragen zonder onszelf meteen als lemmingen over een klif te storten; geboortebeperking volstaat.
Het Amerikaanse Center for Biological Diversity in Arizona deelt daarom sinds enkele maanden bedreigde-dierencondooms uit; een goed initiatief om de menselijke voortplantingsvreugde in toom te houden. De verpakkingen bestaan in zes varianten, elk met een plaatje van een bedreigde diersoort erop – variërend van een ijsbeer tot de Amerikaanse doodgraver (een keversoort). Elk pakje bevat twee condooms, informatie over de desbetreffende bedreigde soort en een pakkende slogan op rijm – voor als je om een openingszin verlegen zit…

En toen stond ik sinds lange tijd ineens weer met mijn voeten in het gras van het Groene Hart. Voor Verborgen Paden. Welk pad het is verklap ik pas in het augustusnummer, maar misschien kunnen insiders het zien aan de ’skyline’ op de foto. Ik was lang - een week of 8 - niet echt buiten geweest en wandelde nog wat onwennig door het hoge, natte gras. Vreemd eigenlijk, dat ik zo snel ben vergeten hoe mooi en prettig de natuur kan zijn. Ineens begrijp ik waarom veel stadsmensen nooit in natuurgebieden komen. Ze vergeten het simpelweg. Natuurbezoekjes moet je bijhouden. Wat dat betreft is het net een relatie. Daarom straks nog even naar het bos, om de schade in te halen.

Tot eind augustus publiceren we hier winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010. Misschien vind je deze terug in de Grasduinen Natuuragenda 2010.

Een schitterend grafisch beeld. Vaak hebben grafische beelden iets koels of afstandelijks maar hier zorgen het konijn en het avond(?)licht voor een zeer warme  sfeer. Een schitterende vlakverdeling. Deze foto is gewoon “af”.

De fototentoonstelling Kopstukken in Naturalis van Wim van Egmond is ronduit fascinerend. Zijn beelden tonen de karaktervolle koppen van vliegen, bijen, muggen en andere minuscule beestjes. Tot en met 31 oktober zijn de foto’s te zien in de museumtuin van Naturalis. Heb je geen tijd, klik dan hier voor een digitale impressie.

Foto: Goudoogdaas

Als ik een foto van een zeekat zie, verbaas ik mij er iedere keer weer over dat deze wezens in de Nederlandse wateren leven. Nog meer verbaasd was ik toen een goede vriend die duikt, mij achteloos vertelde dat hij zeekatten had gezien. Jaja, dat zal wel. Duikt net een jaartje en nu zeker al deze sepia’s als een soort Cousteau op je soortenlijst afvinken.

Maar verdomd: zojuist zat deze foto (gemaakt door Roel Kort) als bewijs in mijn mailbox. Ik weet het: je kunt niet alles in levende lijve zien in je leven, maar ik zou het soms wel graag willen.

Tot eind augustus publiceren we op Natuurgek een aantal winnaars uit de Grasduinen Natuurfotowedstrijd 2010.
De keuze is willekeurig. De foto’s komen uit de selectie van de 100 beste foto’s die de jury heeft gemaakt. Van deze 100 komen er 65 in de Grasduinen Natuuragenda 2011 en daaruit worden weer de 9 Hoofdprijswinnaars gekozen. Van de foto’s die we hier op Natuurgek publiceren zeggen we niet of ze bij de 65 Agendafoto’s dan wel bij de 9 Hoofprijswinnaars horen. Dat houden we nog even spannend.
De Grasduinen Natuuragenda 2011 verschijnt eind augustus en in het septembernummer van Grasduinen maken we de Hoofdprijswinnaars bekend.
Hier is dan de eerste Top 100 foto:

Schitterend, bijna abstract beeld. Met een zeer eigenwijze compositie. Eigenlijk zou de meeuw rechts moeten vliegen zodat hij meer ruimte voor zich dan achter zich zou hebben. Maar in dit spannende, bewogen lijnenspel is dat niet zo belangrijk. Mooie plaatsing van de meeuw: het lichaam voor een lichte achtergrond en de zeer vage vleugels voor een donker vlak. Knap ook dat er zelfs nog iets van een oog valt te herkennen!